Юм л оёод байгаа. Оёдлынхоо гогцоо бүрт он цагийг бөхлөн хадаж байна. Юм л оёод байгаа. Орж гарах зүүнийхээ мөнгөлөг туяаг ширтэн ширтэн олон чухал зүйлсээ бодож амжаад байгаа. Дурсамжаа хөглөн байх зуураа мартсан заримаа сэргээн санаж байгаа. Дуусгалгүй үлдээсэн зохиолуудынхаа баатруудтай дуу аялан элдвийг ярилцаж байгаа. Дундуур нь самран орж ирэх дүрсгүйхэн охиноо өвөр дээрээ эрхлүүлэн түр завсарлаж, дүнхийх Богд ханыхаа оргилыг зуурхан ширтчихээд суниаж байгаа. Юм л оёод байгаа. Бодлын гүн лүү шургалан тухлаад болж өнгөрсөн бүхнээ нэхэн санаж байгаа. Бор шувуу шиг бяцхан үрсийнхээ бойтогны хонхны жингэнэх дууг болж өгвөл зүрхэндээ гүн шигтгэж байгаа.

Шигтгэж оёсон утас бүхэндээ шийдмэг татсан хүслийн учигаа шингээж байгаа. Сэмхэн өндийж орчиноо харчихаад л сэтгэлийнхээ аглагт тухалж байгаа. Саваагүй зарим бодлыг үргээх сануулга болгож хурууныхаа  өндгийг зүүгээр хатгачихна. Сайн сайхан, гэрэл гэгээ бүхнээ сар жилүүдийн уртад ч үл ханзрахаар бөхлөн оёсон учиг бүртээ шингээж байгаа. Юм л оёод байгаа, найз нь...

Бид чинь яг л тал нутаг шигээ уужуу тайван зантай улс. Эртнээс шүү дээ. Ах дүү, садан төрөл, аймаг хошуугаараа эв найртай, аливаад уужуу тайван хандаж ирсэн хүмүүс. Монголчуудыг ямар нэгэн зүйлд хөдөлгөж босгох амаргүй гэдэг.

Тиймээс ч дотоодын асуудалдаа бол үргэлж айвуу тайвуу "Болно доо, бүтнэ дээ", "Санаж явбал бүтнэ, сажилж явбал хүрнэ" гэсэн сэтгэлээр л ханддаг байжээ. Биднийг эрэмшүүлэн босгох нэг л арга бий. Энэ бол нутаг усыг нь цөлмөж, уул талыг нь эзлэн түрэмгийлэх. Ийм л хурц асуудал биш бол монголчууд тэгтэлээ бороохой шийдэм болоод айл саахалтынхаа монгол ахан дүүс рүүгээ довтлоод байх нь үгүй. Хаадын тэмцлийг эс тооцуул шүү дээ. Хэзээ байхдаа монгол хүн саахалт айлынхаа үр хүүхэд, мал хуйг адлаад шахаад, хөөж туугаад байлаа даа. "Хөх тэнгэр байгаа цагт хүний сэтгэл амарлингуй" гэж итгэж, хүмүүжиж ирсэн монголчууд өнөөдөр нэг л биш ээ. Хажуу хаалганыхаа хүүхэнтэй таарсан ч хялан цэхэн хийгээд л... Илүү үнэтэй машин уначихсан байсан ч өлөв долов хийгээд л... Өөрөөс нь жаахан л ондоо харагдвал барьж идчих гээд л... Үгүй, бүр яг адилхан байсан ч тасдаж хаячих гээд л байх болж. Хэдэн өдрийн өмнө машины зогсоол дээр зогсчихоод хүмүүсийг ажиглаж суулаа. Тэр зогсоолын дундуур хоёр машин зөрж хүрэхгүй багахан зай байгаам л даа.
"Өс зангидах үзэл монгол хүний зан биш" цааш унших »

ЭНЭХҮҮ БЛОГИЙГ ШАЛГАЛТ НЬ ДӨХСӨН ДҮҮ НАРТАА, ШААРДЛАГАТАЙ МЭДЭЭЛЛИЙГ ХАЙЖ БУЙ БАГШ НАРТАА ЗОРИУЛАН НЭЭЛТТЭЙ ҮЛДЭЭЛЭЭ. БУСАД БҮХ БЛОГИЙГ УСТГАСАН БОЛНО. "ӨГҮҮЛЛЭГ" НЭРТЭЙ ШОШГОН ДОТРООС ХЭРЭГТЭЙ ӨГҮҮЛЛЭГҮҮДЭЭ ОЛЖ УНШААРАЙ. ТУУЖ ШОШГИНД "ХИШИГТ" ТУУЖ БҮРЭН ЭХЭЭРЭЭ ХАДГАЛАГДСАН БАЙГАА. ШААРДЛАГАТАЙ БОЛ http://www.facebook.com/kh.bolorerdene ФЭЙСБҮҮК ХАЯГААР ЮМ УУ, atuulai@yahoo.com ХАЯГААР ШУУД ХОЛБОГДОЖ, ИЛҮҮ МЭДЭЭЛЛИЙГ АВЧ БОЛНО.

 

ЖИЧ: БАНЖИГ ДАХИН НЭЭГДСЭНД БЛОГЧНЫ ХУВЬД БАЯРТАЙ БАЙНА. БАНЖИГИЙН БҮХ НАЙЗУУДДАА ХАВРЫН МЭНДИЙГ ХҮРГЭЕ. УУЛЗАЛГҮЙ ИХ УДЖЭЭ.

"ХАВРЫН УРИЛГА-АА АВААРАЙ" цааш унших »

Шинэ мянгантай уралдан бүтээлээ дэлгэж, шүлгүүдээ уншиж, утга зохиол, яруу найргийн амт шимтэнд эргэлтгүй дурласан залуус маань "Шинэ мянган" утга зохиолын нэгдлийг үүсгэн байгуулаад байгаа билээ. Бид аливаа талцалдаан, тэмцэлдээн, сөргөлдөөнөөс холуур байж, зөвхөн хоёргүй сэтгэлээ бүрэн өгсөн утга зохиол, яруу тансагийн ертөнцдөө амар амгалан цуглан хөөрөлдөж, бүтээл туурвилаа бүхий олондоо өргөн барихаар хэлэлцэн тогтсон юм.

Бидний ажлын эхлэл эрчүүдийн маань "Төгөлдөр гоо" нэртэй бүсгүйчүүддээ өргөн барьж буй тоглолтоор эхэлж байгаа билээ. Та бүхэн тоглолтын зарыг таалан соёрхоно уу. "Төгөлдөр гоо" тоглолт энэ сарын 9-нд Тусгаар тогтнолын ордонд болно.


"БҮСГҮЙЧҮҮЛЭЭ БАЯРЛУУЛАХААР НАЙРАГЧ ХӨВГҮҮД НЭГДЛЭЭ" цааш унших »

Б.Баярцэцэгийн дуулсан дахин нэг шинэ дуу маань яг одоо төрж байна. Тэсэлгүй хар зургийг чинь чирээд ирлээ. Таалан болгооно уу, андууд.   Эндээс сонсоорой: http://youtu.be/pxaaz0utpNw   1. Цээж дүүргэх агаартай
Цэцэгт талаа санахад
Сэмхэн урсах нулимс минь
Сэтгэлийн нууранд тунарна.
Хээрийн бүлээн салхиа
Үгүйлж сэм гунихдаа
Хүний нутгийн тэнгэр доор
Хоног тоолон бүдчинэ.

"Намайг хүлээсэн эх орон бий /тун удахгүй/" цааш унших »

Блогоо шинэчлэхгүй байгаад уучлаарай андууд. Бас айл амьтанаар хэсэхгүй байгааг минь өршөөгөөрэй. Банжиг маань байн байн гацаад, яг сайхан тухлах гэхээр нэвтэрч чадахаа байчихаад байх юм. Ямар сайндаа гэнэдүүлж байгаад шөнөөр тухлахав.

Юутай ч өнөө шөнө нэг өргөө гэрийнхээ үүдийг дэлгэж, салхи савир оруулаад орхиё. Хэлэх ярих юм гөө мөн ч их байнасанж. Өглөө үдшийг ялгахгүй, үлгэн салган юм шогшиж, өвөр дээрх үнэт эрдэнэстэйгээ шүүг шааг шүжиг шажиг гэж байтал өдөр барагдчих юм.

Удахгүй "Хишигт"-ийн араас түүчээлэх нэг шинэ зохиолоо түүчээлэн оруулах санаа байна. Тэр болтол сэтгэл хөдлөлөө цэгцэлж байлгүй болохгүй нь. Юутай ч бүгдэд нь хаврын мэнд хүргэе. Би нь бичсээр л байгаа шүү.

Диваажингийн хоригдол нь...

Миний анхны "Нүцгэн шөнө", "Зүрхэнд үйлдвэрлэв" номууд өдрийн тэмдэглүүдээс минь бүтэж байлаа. Сэтгэлийн минь илүүдсэн, дутуудсан хэсгүүдийг өдрийн тэмдэглэл нөхөж, танаж чаддаг байсан юм. Ганцаардахад хань болж, баярлахад аз жаргалыг минь хувцаалцаж, гуниж гутрахад зүг чигээ олох арга замыг заадаг байсан өдрийн тэмдэглүүдээ би одоо ч хөтлөсөөр байгаа. Тиймээс хаа явсан, очсон газраа хүүхдүүдийг өдрийг тэмдэглэл хөтлөхийг уриалдаг. Энэ нь хүүхдийг бичих, ярих, цэгцтэй бодох чадвартай болгодог. Өчигдөр хийсэн уншигчдын уулзалтаас бид "Хүүхдүүдийг өдрийн тэмдэглэл хөтөлж байхыг уриалъя" гэсэн нэгэн саналтай тарцгаасан юм. Тиймээс энэ санаачилга, уриалгыг дэмжээрэй хэмээн олон эцэг эх, багш сурагчдаас хүсмээр байна.

"Өдрийн тэмдэглэл бидний өнгөрч буй дурсамжуудыг маань тамгалж үлдээдэг дурсгал бичиг юм".
""Зүүдэнд ч оромгүй явдал" нэртэй уулзалт" цааш унших »

"НЭГ Л ДОТНО... САЙХАН ШИНЭЛЭЭРЭЙ" цааш унших »

http://www.facebook.com/photo.php?fbid=413653182046597&set=a.409861245759124.98036.409852599093322&type=1&theater&notif_t=photo_comment   Эхнэрээ рекламдлаа гэж бодож байж магад. Гэхдээ түр "Аан" гэж байгаач...

Энэ эмэгтэй намайг хүнийхээ хувьд төдийгүй бичгийн чадвараараа үргэлж гайхуулж ирсэн юм. Зохиолчид голцуу нэг л хэлбэрээр дагнан бичсээр байдаг. Харин Х.Болор-Эрдэнэ яг л хамелеон шиг ямар ч өнгөнд хувьсаж чадаад байдагт нь нэг бодлын "атаархмаар" санагддаг. Би саяхныг хүртэл энэ чадварт нь эргэлзэж байснаа нуух юун. Гэтэл он гарахын өмнөхөн бичиж дуусгасан түүхэн зохиолыг нь уншиж дууссаныхаа дараа дээрх бодолдоо бат итгэхээс өөр аргагүй болов. Яг л 13-р зуунаар зугаалж, тэр үеийнхний дээдсийн хэлээр ярьж, орднуудын доторх хов жив, нууц хуйвалдаануудын золиос болж байгаад ирсэн мэт хөндүүрлэсээр толгойгоо өргөсөн юм. Хүнд хурдхан хүргэхсэн гэж яарч л байна.

"Ханийнхаа фэйсбүүк хуудсан дээрээ оруулсан энэ сайхан тэмдэглэлийг хуваалцахгүй байж чадсангүй" цааш унших »

Энэ хүн ийм хаягтай болсон. Шүлгүүдээ оруулж байгаа. "Сонирхмоор шүлгүүд"-ийн уншигчид ийшээ хандаарай.

 

http://www.facebook.com/Erdenesolongo.B

26-тайдаа...
"Хувийн цомгоо эргүүлж суугаад заримыг нь чирээд ирлээ..." цааш унших »

Болор туужууд Блог уншигчдын маань сайн мэдэх "Муу залуу", "Хорин жилийн дараа", "Хишигт", "Би чамд хайртай2" туужуудыг энэхүү номд багтаалаа. Бүгдийг нэг дороос унших, харьцуулах, кинонуудтай нь харьцуулан харах сонирхолтой хэн бүхэнд боломжийг нээлттэй олгохыг зорьсон билээ. "Болор туужууд" ном нийт 555 хуудастай, 4 туужаас бүтсэн болно. 15000 төгрөгөөр бүх номын дэлгүүрүүдэд худалдаалагдаж байна. "Хишигт" дурсамжит тууж Миний хайртай ном. Хэзээ мөдгүй төрөх дөхчихсөн байхдаа сэтгэлийн их хямрал өртөж, зарим нэг анд нөхөр гэгчийн үнэн дүрийг олж мэдсэний дараах богино хугацаанд дурсамжийнхаа гүнээс олж харсан ухаарлынхаа үр шимийг энэхүү номд буулгаж байсныг та бүхэн санаж байгаа. "Хишигт" туужийг бодит амьдралаас сэдэвлэсэн бөгөөд хэвлэгдсэн цагаасаа хойш дунд сургуулиуд, хүүхдийн зуслангууд болон гадаадын олон орноор монголчуудын маань дунд аялж, гар дамжин уншигдаад байгаа билээ. "Алтан-Өд" 2011 наадмын тэргүүн шагналыг хүртэж байсан энэхүү тууж уншигчдын хүсэлтээр дахин хэвлэгдэв. 5000 төгрөгөөр бүх номын дэлгүүрүүдэд худалдаалагдаж байгаа.
"НОМЫН САДАНГУУДДАА БЭЛЭГТЭЙ ИРЛЭЭ" цааш унших »

"Зууны мэдээ" сонины өнөөдрийн дугаарт сайн дураараа ХӨДӨӨ ажиллахаар явсан дүүгийн маань ярилцлага гарчээ. Ярилцсан Э.Бэрцэцэг Бүгд л нийслэл рүү нүүдэллэж, залуус нь сургуулиа төгсөөд хотод шигдэн үлдэж, хөдөөгүүр эзэнгүй мэт эль хульхан болсон энэ цаг үед хөдөөд ажиллаж амьдрахаар зориг шулуудан саналаараа явж байгаа ухамсартай залуус бас бидний дунд байдаг аж. Саяхан “Ээж маань хөдөөд эм тариа хүргэхээр тэтгэвэрийн зээл авчээ” гэсэн нэгэн бичил нийтлэл онлайн уншигчдын анхаарлыг чамгүй татаж байлаа. Тэрхүү нийтлэлд саналаараа хөдөөд ажиллахаар очсон нэгэн бүсгүйд тулгарч байгаа бэрхшээлтэй асуудлуудыг нэлээд тодорхой өгүүлсэн нь уншигчдын анхаарлыг эрхгүй татаж байсан юм. Харин саяхан тэрхүү бүсгүйг ар гэрийн шалтгаанаар хотод түр ирээд байхад нь санамсаргүй таарч, уулзаж ярилцах завшаан тохиолдсон юм. Онлайн уншигчдын сэтгэлийг хөдөлгөж чадсан тэр зоримог бүсгүйтэй хөдөөд ажиллахаар очсон залуучуудын аж амьдралын талаар хөөрөлдсөн билээ. Түүнийг Х.Болортуяа гэдэг. Архангай аймгийн Хотонт сумын Өндөрсант багт эмчээр ажиллаж байна. -Ингэхэд яагаад заавал хөдөөд ажиллахаар шийдсэн юм бэ? -Би бага эмч мэргэжлээр сургуулиа төгссөн юм. Хүн бүхэн л хаана ямар эмнэлэгт хуваарилагдах, яасхийгээд хотдоо үлдэх талаар бодож, ярьж байсан ид үе л дээ. Би өнгөрсөн өвөл практик дадлагаа Архангай аймгийн Хотонт сумын эмнэлэг дээр хийсэн юм. Тэнд ажиллаж байхад хамт олон нь их сайхан халуун дулаан сэтгэлээр угтан авч “Хэрвээ хөдөөд хүрээд ирвэл бид маш сайхан сургаж, жинхэнэ утгаар нь эмч болгоно” гэсэн урамыг надад өгсөн. Үнэхээр тэнд л жинхэнэ эмчийнхээ дипломыг эзэмшиж болох юм байна гэсэн бодол тэр үед төрсөн болоод л би хөдөөг зорисон хэрэг. Зүгээр л нэг өрхийн эмч нэртэй, нэг өрөөнд цаас хөтлөн, чагнуур зүүж насаа барахыг би хүсээгүй юм. Хүнийг эмчлэх гэж шийдсэн бол эмчлэх л хэрэгтэй. Олон хүн хэлж, хориглож байсан л даа. “Хөдөө хэцүү” гэж. Гэхдээ би аль болохоор тэр хэцүүгээс нь эхлэхийг хүссэн.
"Хөдөөгийнхний сэтгэлгээнд эмч бол хүн гэдгийг л ойлгуулах том ажил байна даа" цааш унших »

 

2008 оны зун.

"Бэлэг /Энэхүү зургийн тайлбар-дурсамж/" цааш унших »

Найз бүсгүй маань энэ дурсамжийг онлайн хуудсандаа заавал нийтэлж өгөөрэй хэмээн хүссэн захидал ирүүлжээ. Андынхаа хүсэлтийг ёсоор болгон уламжлав.

НАЙЗЫН ТУХАЙ

2012 оны 11 дүгээр сар 8 Улаанбаатар хот

Цас сэвсийтэл орж, өвөл хаяанд ирсэнийг зарласан өглөө эртээ, хүний хөл хүрч амжаагүй цасыг харж зогсохдоо олон жил ижилсэж, дотносон хөтлөлцөж хамтдаа инээж, уйлж, хөөрч явсан найзаа санаж орхив. Өмнөхөн нь нэт-д орж, үлдээсэн зурвасыг нь үзсэн болохоор тэгж их санасан байх. Миний найз бүсгүй юмыг аль сонин өнцгөөс харж, тэрийгээ хачин хошин өнгөөр илэрхийлж, угаасаа сул инээдтэй намайг баясгаж явдаг юм. Сүүлийн үед бид хоёр Fase ертөнцөөр өдөр бүр уулздаг болж, уулзалгүй удчихлаа даа гэж шаналж явсан сэтгэл ганц амарлаа. Би энэ электрон ертөнцийг тэгтэл сонирхдоггүй байснаа найзтайгаа таардаг болсоноос хойш зав л гарвал гүйгээд ирдэг болсон. Намайг нааш нь даллан дуудсан бүсгүй бол Х.Болор-Эрдэнэ. Уран бүтээл хийгээд нам суучихсан Боогий маань энд “Миний гэр бүл”, “Зүрхэнд үйлдвэрлэв”, “БНМАУ”, “Булагнаан” гэсэн хэд хэдэн группт нэгдэж, бүтээл арвинтай бас сэтгэл санаа нэгтэй, эвсэг хамт олноос бүрдсэн найз нөхөд арвинтай болж. Энд “Нэг нь нийтийн төлөө, нийт нь нэгийн төлөө” байж чадах нэг хамт олон хэдийнэ бүрэлдчихэж. Болороодоо болон найзуудад нь айсуй цагийн амжилт, эрүүл энхийг бэлэглэе.

"Андаас ирсэн дурсамж, захидал" цааш унших »

http://www.youtube.com/watch?v=LxS5lgOimUE Шинэ дуу төрлөө...

Ая Т.Сэр-Од Үг Х.Болор-Эрдэнэ


"Хунгийн сүүлчийн дуу" цааш унших »

"Элгэн садан"-аасаа гээгдэж, элсэн "Цөл"-д төөрч, энэ амьдралын нугачаа давааг элээж ядан будилж явсан тэр цагт тэнгэр надад нэгэн луужинг илгээсэн юм. Тэр луужин эхэндээ хэрэглэж сурахад тун чиг эмзэг, амаргүй байсныг нуух юун. Гэхдээ л түүнийг зөвхөн надад зориулагдсан гэдгийг би ойлгож, яаж ийгээд бүрэн таниж мэдэхсэн гэж хичээн чармайдаг байлаа. Чармайлт, хичээлүүд минь нэг л мэдэхэд үр дүнгээ өгч луужин маань үндсэн үүргээ чадамгай биелүүлж эхлэсэн юм. Хэзээ дуугарах, хэзээ үл дуугарах, хэнд ойртох, хэнээс дөлөх, хэнийг хэн гэдгийг нь хэрхэн таних, таниснаа хэрхэн ойлгуулах талаар луужин маань хичээнгүйлэн зааж чиглүүлдэг байлаа. Гэхдээ тэр луужин амьсгалыг минь хэмжиж, агаарыг минь жигнэж байсангүй. Зөвхөн зүг чигээ олохыг л надад зөвлөж заасан юм. Ахиц ололт бүрийг минь хөөр баяртайгаар хүлээн авч, алхам бүрт минь амьдрал амттай болохыг сануулна. Миний хэлсэн үг бүрийг нэг нэгээр нь, авиа зураасаар нь задалж анхааралтайгаар хэд хоног задлан шинжилнэ. Задлан шинжилсэн тэр үгсээ дахин нэг нэгээр нь угсарч, авиа зураасаар нь эвлүүлээд хэд хоног бодолд автан харж суудаг юм. Тэгээд өнгөлж зүлгэж, өө сэвийг нь танихын аргагүй болтол гялалзуулчихаад надад эргүүлэн өгдөг. Луужин бид хоёр өдөр бүр ийм бэлгүдийг солилцдог. Би түүний илгээсэн үнсэлтүүдээр үсээ, даашинзаа, хацар уруулаа гоёчихоод яг л нар шиг гэрэлтэж явдаг бол тэр миний илгээсэн үгсээр сэтгэлээ, оюун санаагаа сүлчихээд яг л нар шиг халуун илчээрээ олон хүмүүсийг дулаацуулж явдаг юм.
"Миний луужин" цааш унших »